ความสุขของกะทิเป็นซีไรต์ เรื่องที่สอง ที่ข้าพเจ้าชื่นชอบเป็นอย่างยิ่ง หนัสือเล่มนี้สืื่อถึงอารมณ์ของตัวละครเด่นชัดอย่างยิ่ง สะท้อนภาพของเด็กที่ไร้ซึ่งแม่ แต่ยังมีตากับยายซึ่งเป็นคนดูกะทิตั้งแต่ยังเล็กๆ ซึ่งเมื่อ้าพเจ้าอ่านแล้วทำให้ตัวข้าพเจ้าเองซาบซึ้งในเนื่อหาเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ข้าพเจ้าถึงกับน้ำตาคลอในทุกๆครั้งที่เปิดอ่าน สมแล้วที่ได้เป็สุดยอกซีไรต์
โดยหนังสือนวนิยายเรื่องความสุขของกะทิ เล่มนี้ได้รับรางวัลซีไรต์เมื่อปี 2549 โดยถูกสร้างป็น
ภาพยนต์ในปี 2552 โดยมีนายงามพรรณ เวชชาชีวะ เป็นเขียนเรื่องนี้ด้วยตนเอง
https://www.learners.in.th/posts/485481
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น